"Ladies and gentlemen, we have just landed at Ninoy Aquino International Airport. Philippine Airlines welcomes you to Manila. For your safety, please remain seated with your seatbelts fastened until the fastened seatbelt sign has been switched off. Please refrain from removing any hand-carry items from the overhead bins until the aircraft has come to a full stop and the cabin door has been opened for diplaning. On behalf of Philippine Airlines flight deck and cabin crew, we would like to thank you for flying with us. It was a pleasure to have you on board, and we hope to see you again soon on one of your future flights. Once again from Asia, the sunniest and the heart of the Filipino, Mabuhay!"
Naalimpungatan ako mula sa pagkakatulog nang marinig ko ang nagsalita.
Ow!!
We're landing already.
Napabuntong-hininga ako nang bahagya. Actually, hindi ko gustong bumalik sa Pinas.
NOT YET!!!
I'm also worried about my Slayers. My gangmates. My friends. My family. Ayaw ko silang iwan. Hindi ngayon, kasi alam kong hindi sila safe.
Nang tuluyan na kaming lumapag. Kinuha ko na ang backpack ko. Maya-maya lang ay napatigil ako bigla nang may naramdaman ako habang naglalakad pababa ng eroplano.
I know someone is spying on me right now. So I moved casually and pretended not to know anything. As I was walking to the hallway, my eyes caught the ones who were spying on me. There were five of them. Shit!! Kailangan ko silang maiwala.
Madali akong nag-isip ng paraan. After a while, nakaisip ako ng magandang ideya. Hinanap ko ang comfort room ng airport. When I entered one of the cubicles, I immediately pulled my coat from my backpack and put it on. I tied my hair up on the front just enough not to cover my forehead, a tiny man bun ponytail. After that, I applied a manly dark makeup on my face to enhance my features more, and a light-shade lipstick to redden my lips slightly. With a final touch, I put on my sunglasses.
TADAAAAA!!!!
A new me.
As I finished what I did. Lumabas na ako at naglakad na parang walang nangyari. Using my peripheral vision, I saw the five guys na palingon-lingon na parang may hinahanap.
SO OBVIOUS!!!
Umingos lang ako at tuloy-tuloy na ako sa paglalakad papuntang exit. Pero mukhang may utak ang isa sa kanila dahil ngayon ay nakasunod siya sa akin.
NO CHOICE!!!!
Binilisan ko pa ang paglalakad ko habang umaktong tinitingnan ang oras sa aking cellphone. Pagtingin ko sa likuran nang palihim, nakasunod na siya sa akin na sinundan ng mga kasamahan niya. Namukhaan niya siguro ang bag ko, kaya ayun.
Nang dahil doon, tumakbo na ako hanggang sa nakarating na kami sa station ng tren. Nakita ko na sasara na ang pintuan ng tren kaya mas binilisan ko pa ang takbo ko at dali-dali akong sumakay doon.
Geeezzzz!!
Nakalusot pa ang tukmol. Nagawa rin niyang makalusot bago pa sasara ang pintuan. Ang tagal kasi na sumara ang pintuan.
Sinimulan ko na namang tumakbo. But this time, sa loob ng tren.
"AY ANO BA YAN!! "
"MAG-INGAT KA NA MAN. "
"ARAY!!! "
"AI!!! "
Reklamo ng mga pasahero na nabangga ko.
"SORRY!! SORRY!! SORRY!! " paumanhin ko sa mga tao.
Sunod-sunod ang paumanhin ko sa mga nasasangga ko. Tinulak-tulak ko pa ang ibang nakasalubong ko na nakaharang talaga para lang makalayo sa humahabol sa akin. Nang malapit na ako sa bandang likuran. I saw a door. When I opened it. Bwisit!!! Exit pala yun papunta sa isa pang bahagi ng tren. Lumingon ako sa likod. MALAPIT NA SIYA!!!!
I have no choice. So I jumped to the other side. Muntik pa akong hindi umabot sa kabila dahil sa lakas ng impact ng hangin. Buti na lang nakahawak pa ako sa may railings.
Napabuntong hininga ako nga marahan.
Habang tumatayo, I silently arranged my clothes and fixed my bag on my shoulders. After that, I calmly entered the door. Pumasok na ako at dire-diretsong naglakad at naghanap ng bakanteng upuan.
After a few minutes, bumaba na ako sa first stop kasi malapit lang 'yon sa school.
Balak kong dumiretso sa school kasi gusto kong i-surprise sina Kuya Sky.
Nang lalabas na ako sa exit door ng tren---- ANAK NG------Nakita ako ng humahabol sa akin. Ngayon, kasama na niya ang kanyang mga kasamahan na nakahabol sa kanya. At papalapit na sila ngayon sa akin kasi namukhaan na nila ako. Kaya imbes na mahinahon akong lalabas ng tren, tumakbo na naman ako nang mabilis palabas para maiwan sila.
Habulan ang peg namin hanggang sa makarating ako sa school.
WAAAHHHHH!! I'M TIREEEEEDDDDDD!!!!!!
Hindi ba siya napapagod? SILA? Yaaaahhhhh!! Ayaw ko pa namang masundan nila ako sa school. Mas binilisan ko pa ang takbo ko nang nasa loob na kami ng school. Hindi ko na pinansin kung ano ang ginawa nilang rason para mapasok sa Uni namin.
While pondering my bad luck, suddenly, I saw my brother together with his steel gang members sa dadaanan ko sana.
Na-excite ako bigla at nakalimutang may mga sumusunod sa akin.
They didn't see me because they're not facing my direction.
When I was near their back, I JUMP AT THEM!!!!
"HELLOOOOOOO!!!!! " I exclaimed excitedly with a happy voice despite the tiredness I am feeling right now.
Bago ko pa man sabihin ang iba ko pang sasabihin. They all faced me with disgusting reactions all over their faces. Ai wait!!!! Di ba nila ako nakilala?
Realization hit me!! Oo nga pala. I'm wearing a coat with sunglasses now. I also put makeup on my face. And I tied my hair kagaya ng mga idol sa Japan. Hindi pa nila ako nakita nang may makeup, kaya siguro hindi nila ako nakilala. Also, wala yung signature nerdy glasses ko.
"Who are you?" Sky asks disgustedly kasi siguro may biglang yumakap sa kanila sa likuran.
"Don't you know that it hurts? Also, how dare you do that!! " Arvin said plainly.
"It's rude when you jump with SOMEONE YOU DON'T KNOW." Maximus, with his ever politeness— hindi niya kaya siguro na punain ako kasi nga nagmukha pa akong babaeng-babae— said habang siya ay nakakunot noo.
I smiled at them, then I stretched my arms like I'm waiting for a BIG HUG.
"Dear brothers!!!! Ako tooo!! RAIN MAIA SMITH remember? I'M BAAAAAAAACCCCCKKKKK!!!" excited kong sabi nang may kalakasan sa kanila.
Natulala silang lahat sa akin. Di siguro sila makapaniwala sa nakikita nilang ako ngayon. Eh? Ganun ba ako kagwapo para MATULALA sila sa anyo ko ngayon? Hihihi. Nawala ang ngiti ko nang may humila sa akin.
LAGOT!!!
YUNG HUMAHABOL SA AKIN!!!!
Shit!!!!
I FORGOT!!!!!
Nalimutan kong may humahabol sa akin.
"You're coming with me." humihingal na sabi nga isa sa kanila with a heavy english accent. Ipinangalandakan tuloy nila na foreigners sila.
Bago pa ako makasagot, may humila sa akin palayo sa humahabol sa akin. Pagtingin ko kung sino yun.
*Gulp*
SCARY!!!!
Si Kuya Sky!!
And—
Madilim ang mukha niya na nakatingin sa lalaki at matalim ang tingin niya dito.
"Let go. If you love your life. JUST GO!! Before I kill you!!!! " cold na sabi ni Kuya Sky
I know the man is very nervous right now. Pero matigas pa rin talaga. Hinila pa rin niya ako mula kay Kuya Sky.
"DUDE!!! Don't meddle between me and my boyfriend!!" maangas na sabi ng lalaki, sabay hawak sa aking braso at hinila ako papalapit sa kanyang katawan para i-back-hug ako.
A-ano daw?
Boyfriend?
AKO?
Dali-dali akong lumayo sa kaniya at sinampal ko siya. Mukhang nainsulto naman ang lalaki kasi sasampalin din sana niya ako, but Kuya John caught it for me. After that, Kuya Sky and the rest of Steel gang went in front to protect me.
Oh well!!
Maganda na rin kasi pagod pa ako sa kakatakbo kanina. I might as well go with the flow. Let my brother and his gang members handle this situation.
Hahaha!!!
COMING BACK is not that BAD after all!!